Hukum Orang Bukan Islam Memasuki Masjid

Sehari dua ini saya dihujani pertanyaan ekoran kontroversi yang berlaku di Selangor berkaitan isu non-muslim masuk ke masjid. Saya merujuk kenyataan Pengarah Jabatan Agama Islam Selangor (JAIS), Datuk Mohamed Khusrin Munawi yang dilaporkan berkata seseorang bukan Islam tidak boleh memasuki masjid kerana mereka dikategorikan sama seperti wanita didatangi haid. (Berita di sini)

Benarkah demikian? Apakah sebenarnya pandangan para fuqaha berkenaan dengan isu ini? Jika dikaji sebenarnya terdapat perbezaan pandangan yang ketara di dalam isu ini ekoran tiadanya nas mutlak yang melarang orang-orang bukan Islam memasuki masjid. Perbezaan itu bolehlah diringkaskan sebagaimana berikut :

Pertama : Pandangan yang menyatakan harus termasuklah Masjidil Haram. Ini merupakan pandangan ulama-ulama mazhab Hanafi. Mereka berhujah bahawa Rasulullah SAW pernah menerima tetamu dari Thaqif yang masih kafir pada masa itu di masjidnya. Ini kerana apa yang menjadi najis bukan tubuh badan mereka tetapi iktikad mereka. Berkenaan firman Allah SWT di dalam surah al-Taubah ayat 28 yang bermaksud : ”Hai orang-orang yang beriman, Sesungguhnya orang-orang yang musyrik itu najis, Maka janganlah mereka mendekati Masjidilharam sesudah tahun ini..”

Mereka berhujah bahawa ayat ini menegah orang-orang kafir memasuki Masjidil Haram dalam keadaan telanjang sebagaimana adat mereka ketika jahiliyyah dan perbuatan ini menghina Masjidil Haram. Oleh yang demikian, ’illah larangan bukanlah kekufuran mereka tetapi penghinaan terhadap masjid.

Kedua : Dibolehkan orang-orang kafir memasuki masjid dengan izin kaum muslimin kecuali majidil Haram dan masjid-masjid yang ada di Tanah Haram. Ini merupakan pandangan ulama-ulama mazhab Syafie (Lihat Raudhah Tolibin, jilid 1 / ms 296). Pandangan ini merupakan salah satu pandangan Imam Ahmad dan juga pandangan sebahagian ulama Mazhab Hambali.

Hujah mereka ialah kata-kata Said bin Musayyib : Sesungguhnya Abu Sufyan masuk ke Masjid Madinah ketika dia kafir namun itu tidak diizinkan untuk Masjidil Haram. (Rujuk Tafsir Ibnu Abi Hatim di dalam pentafsiran ayat 28, surah al-Taubah)

Pandangan yang ketiga : Diharamkan sama sekali bagi orang-orang kafir untuk memasuki masjid. Ini merupakan pandangan Imam Ahmad bin Hanbal dan majoriti fuqaha yang bermazhab Hambali. Mereka berhujah dengan hadis yang diriwayatkan oleh Imam Ahmad bahawa Umar bin Al-Khattab pernah memerintahkan seseorang memasuki masjid tetapi dihalang oleh Abu Musa kerana orang itu seorang Nasrani. Saidina Umar RA tidak membantah kata-kata Abu Musa. Ini menunjukkan pandangan bahwa orang bukan Islam tidak dibenarkan masuk ke masjid merupakan pandangan yang masyhur di kalangan sahabat. Pandangan ini diperkuatkan oleh al-Qurtubi semasa menafsirkan ayat 28 surah al-Taubah dengan beberapa hujah yang lain).

Pandangan keempat : Tidak dibenarkan orang-orang kafir memasuki masjid sekalipun diizinkan oleh orang-orang Islam melainkan di dalam keadaan dharurat. Jika mereka memasuki masjid sekalipun hendaklah dengan pengawasan orang-orang Islam kerana dibimbangi akan membuat perkara-perkara yang menghina kesucian masjid. Ini merupakan pandangan mazhab Malik (Rujuk Hasyiah al-Showi dan Hasyiah al-Dusuki).

Selain itu, ada juga pandangan para ulama yang membezakan hukum menurut perbezaan jenis kafir itu sendiri samada harbi, zimmi atau ’ahdi.

Perbezaan-perbezaan pandangan ini menunjukkan keluasan fiqh di dalam masalah non-muslim memasuki masjid. Oleh yang demikian, tidaklah wajar mana-mana pihak menyempitkan sesuatu yang tidak jelas dari sudut nas apatah lagi jika sememangnya berpegang dengan mazhab al-Syafie sebagai mazhab rasmi, sudah tentu pandangan yang wajar diambil ialah harus. Di dalam medan dakwah untuk mengajak orang-orang bukan Islam bersama-sama kaum muslimin dan melembutkan hati mereka, pandangan ini wajar diambil selagi mana mereka tidak melakukan perkara-perkara yang menghina kesucian masjid.

Wallahu a’lam.

07 November 2009

Advertisements

Rakaman Ceramah di Pohon Buluh, Pasir Mas

Baru sekejap tadi saya mempengerusikan majlis ceramah umum di Pusat Tarbiah PAS Pohon Buluh, Pasir Mas. Asalnya YAB Tuan Guru Dato’ Menteri Besar sendiri yang sepatutnya hadir menyampaikan ceramah, tetapi khabarnya terpaksa dibatalkan di saat akhir kerana Tuan Guru menghadiri majlis hari raya di Konsul Thailand di Kota Bharu. Apapun, ceramah malam ini yang dibarisi oleh Ustaz Kamal Ashaari, Exco Dewan Pemuda PAS Pusat dan YB Saifuddin Nasution Ismail, Ahli Parlimen Machang sudah cukup bertenaga dan memaku hadirin hingga ke tengah malam. Kepada yang berminat untuk mendapatkan rakaman ceramah tersebut boleh dimuat turun di http://www.mediafire.com/download.php?myjcqgqtvye (Ustaz Kamal Ashaari) dan di http://www.mediafire.com/download.php?mn4zyj1ydjr (YB Saifudin Nasution).

Rakaman Khutbah Aidilfitri 1430H

1 Syawwal yang lepas saya telah diminta menyampaikan khutbah Aidilftiri di masjid al-Ain, Kampung Bechah, Tendong, Pasir Mas.  Saya mengambil isi kandungan teks khutbah yang saya sediakan untuk Dewan Ulama PAS Kelantan dengan beberapa tambahan. Rakaman khutbah tersebut boleh dimuat turun di :

http://www.mediafire.com/download.php?e0zhxmo0v2t

Teks Khutbah Hari Raya Aidilfitri 1430

6 September 2009 – Berbanyak kemaafan dipohon kepada pengunjung blog kerana tidak membiarkannya usang tanpa update. Kesibukan sepanjang Ramadhan menyebabkan luang masa menjadi sempit untuk menurunkan walau sepatah kalimah di dalam blog ini. Ditambah pula dengan jaringan Facebook yang baru dikuasai (baru dikuasai 🙂 orang lain dah lama…). Alamat facebook saya ialah : ahmadfadhli1980

Kali ini saya mahu berkongsi teks khutbah Aidilfitri 1430 H dengan sahabat-sahabat sekalian. Saya menulisnya untuk Dewan Ulama PAS Kelantan. Khutbah ini sesuai untuk dibaca di masjid-masjid dan madrasah yang beraliran hijau sahaja. Tak kisah ‘hijau pekat’ atau ‘hijau sikit-sikit’…

Harap dapat dielakkan dari membacanya di lokasi panas beraliran biru gelap.

Sila download khutbah di sini : TEKS KHUTBAH AIDILFITRI 1430H

Isu Ronnie Liu di Selangor : Pandangan Prof Dr Abdul Aziz Bari

PRINSIP YANG MAKIN MENGELIRUKAN

Umum mempunyai tanggapan yang berbeza terhadap kenyataan Datuk Dr Hassan Ali dalam isu penjualan arak di Selangor Selasa lalu. Begitu juga dengan anggota-anggota DAP dan Pas sendiri yang masing-masing menjadi sebahagian daripada Kerajaan Negeri Selangor. Kekecohan yang melibatkan perbezaan pendapat antara Hassan dengan Ronnie Liu itu kemudiannya mengundang kenyataan Menteri Besar Tan Sri Abdul Khalid Ibrahim yang dilaporkan meminta kedua-dua anggota Exco itu menutup mulut dan mengambil tanggungjawab untuk membuat kenyataan berhubung dengan isu berkenaan. Bagaimanapun setakat ini Liu masih berdiam diri. Hanya Hassan yang banyak bercakap.

Seperti yang diketahui kekecohan yang berlaku di Selangor itu bukanlah yang pertama kali. Ia telah berlaku sebelum ini dan melibatkan parti-parti lain dalam Pakatan Rakyat. Ia juga pernah dan kerap berlaku dalam Barisan Nasional. Contoh yang terbaik dan paling jelas ialah sikap anggota cabinet Tan Sri Bernard Dompok yang tiga tahun lalu menyanggah kenyataan Perdana Menteri ketika itu, Tun Abdullah Ahmad Badawi dan Timbalannya Datuk Seri Mohd Najib Tun Razak dalam soal kedudukan Malaysia sebagai sebuah Negara Islam.

Continue reading

Kesan Pegawai Kontrak Kepada Masyarakat

Oleh : Profesor Dr Abdul Aziz Bari

Dua minggu lalu Ketua Polis Negara Tan Sri Musa Hassan sekali lagi menjadi perhatian di parlimen apabila kedudukan dan prestasinya dipersoalkan oleh Penasihat DAP Lim Kit Siang. Ahli Parlimen Ipoh Timur itu meminta kerajaan, khususnya Perdana Menteri Datuk Seri Mohd Najib Tun Abdul Razak, tidak melanjutkan kontrak perkhidmatan Musa yang dijadualkan bersara September ini.

Musa dilantik ke jawatan itu ketika Tun Abdullah Ahmad Badawi menjadi Perdana Menteri. Beliau yang dilantik pada 2006 sepatutnya bersara wajib pada 2007. bagaimanpun beliau terus berkhidmat apabila kerajaan memberi kontrak dua tahun apabila tarikh bersara wajib Musa tiba. Sehari selepas Lim Kit Siang membuat bising Suruhanjaya Pasukan Polis mengesyorkan kepada kerajaan agar perkhidmatan Musa disambung lagi. Selain Lim veteran UMNO Tengku Razaleigh Hamzah juga turut sama memberi komen.

Suruhanjaya perkhidmatan – yang dalam konteks pasukan polis ialah suruhanjaya tersebut di atas – mempunyai peranan dan kuasa untuk melantik, menikkan pangkat, mendisiplinkan dan seterusnya bagi ahli-ahli perkhidmatan berkenaan. Di sisi perlembagaan peranan suruhanjaya perkhidmatan ini penting kerana ia memainkan pernan bagi memastikan bahawa hal-hal pelantikan dan seumpamanya dilaksanakan secara objektif dan tidak dipolitikkan sehingga menjejaskan kedudukan berkecuali perkhidmatan awam.

Kedudukan dan kuasa Suruhanjaya Pasukan Polis diperincikan dengan jelas oleh Perkara 140 Perlembagaan Persekutuan. Suruhanjaya ini dipengerusikan oleh seorang menteri kabinet; selaunya Menteri Dalam Negeri. Ini sudah cukup untuk menjelaskan mengapa suruhanjaya mengesyorkan agar perkhidmatan Musa disambung.

Berbalik kepada penasihat DAP tadi apa yang menjadi fokos penting gesaan beliau ialah apa yang beliau daka sebagai kegagalan Musa untuk membenters jenayah. Beliau memberi beberapa ststistik untuk menyokong hujah beliau. Secara kebetulan hujung minggu lalu Timbalan Pengurusi DAP Tuanku Abdul Aziz Ibrahim juga menyebut soal prestasi Musa meskipun ia tidak disebut secara terus terang. Tengku Razaleigh pula membangkitkan soal kesan buruk tindakan kerajaan menyambung perkhidmatan pegawai-pegawai kanan kerajaan yang akan bersara kepada anggota-anggota perkhidmatan, khusnya peluang kenaikan pangkat mereka. Ini tidak sukar difahami kerana apabila pegawai paling atas tidak bergerak maka pegawai-pegawai lain di bawah hierarki itu pastinya tidak dapat bergerak ke atas. Dan kebayakanya akan bersara kerana bukan semua akan dilanjutkan perkhidmatan oleh kerajaan melalui kontrak.

Sepanjang ingatan saya, tindakan menyambung perkhidmatan pegawai-pegawai  kanan kerajaan yang bersara itu bermula di bawah pentadbiran Tun Dr Mahathir Mohamad yang menerajui kerajaan antara 1981 dan 2003. ketika itu bermula amalan yang berbeza dengan amalan sebelumnya. Sebagai contohnya pegawai awam nombor satu – yakni Ketua Setiausaha Negera yang juga Setiausaha Kabinet – tidak semestinya dilantik daripada kelangan Ketua Pengarah Jabatan Perkhidmatan Awam sebagaimana sebelum ini. Buat masa ini di universiti , naib canselor  dan rector tidak semestinya dilantik dari kalangan timbalan naib canselor akademik.

Seperti yang disebutkan tadi. Tengku Razaleigh menyentuh soal kesan tindakan kerajaan itu kepada perkhidmatan awam khususnya semangat dan moral para pegawai yang lain di bawah jawatan itu. Penyambungan itu dilihat ada hubung kaitnya dengan keakraban antara pegawai dengan menteri. Dan ini tidak boleh berlaku kepada semua kakitangan. Maka timbullah budaya mengampu dan berpuak-puak. Ini semua menyebabkan moral dan komitmen pegawai-pegawai kerajaan jadi rendah dan mungkin hilang terus.

Budaya mengampu wujud di kalangan kakitangan awam kerana masing-masing hendak menunjukkna kesetiaan yang tidak berbelah bagi kepada menteri dan kerajaan. Ini berbahaya kerana ia akan menyebabkan kedudukan berkecuali perkhidmatan awam terjejas. Kita telah lihat bagaimana di dalam kes Datuk Seri Anwar Ibrahim dahulu pegawai-pegawai tertentu sanggup melanggar undang-undang etika perkhidmatan kerana menurutkan kehendak orang politik.

Selain melanjutkan perkhidmatan mereka yang bersara, kerajaan juga sudah mula melantik orang dari luar perkhidmatan untuk memimpin agensi-agensi kerajaan. Beberapa tahun lalu seorang yang diketahui rapat dengan Perdana Menteri tiba-tiba dilantik menjadi Ketua Pengarah  sebuah agensi di bawah Kementerian Pelajaran. Apa yang melucukan ialah ketua pengarah baru ini lebih tua dari ketua pengarah yang baru bersara dan digantikannya! Ketua pengarah ini kemudiannya terbukti tidak popular di kalangan pegawai dan kakitangan agensi berkenaan.

Di atas kertas alasan kerajaan menyambung perkhidmatan secara kontrak memang baik dan cantik bunyinya. Ini termasuklah untuk meneruskan khidmat baik yang tidak kepadatan kepada kerajaan. Apakah ini betul atau tidak perlulah kita nilai dengan melihat setiap pelantikan dan penyambungan itu secara dekat. Daripada rungutan dan sindiran yang kedengaran nampaknya apa yang disebut di atas kertas itu tidaklah meyakinkan. Apatah lagi apabila kelemahan dan kegagalan pegawai berkenaan dipaparkan kepada umum.

Saya fikir amalan menyambung perkhidmatan melalui kontrak tidak baik dan membawa kesan yang negative kepada kedudukan perkhidmatan awam. Tidak secara langsung ia mengheret perkhidmatan ke kancah politik. Ini berlaku kerana mereka yang hendak terus berkhidmat akan mengampu orang politik yang mempunyai kedudukan di dalam kerajaan.

Di dalam keadaan perkhidmatan awanm tidak dibentuk dan tidak dilatih untuk berpolitik fenomena itu akan menyebabkan sebahagian besar daripada pegawai-pegawai dalam perkhidmatan awam patah semangat kerana amalan dan etika perkhidmatan tidak lagi penting; sebaliknya sikap mengampu dan menunjuk setia kepada Perdana Menteri dan para menterinya menjadi-jadi.

Fenomena itu bukan sahaja menyedihkan tetapi juga merosakkan jentera birokrasi awam. Perlembagaan menetapkan bahawa kakitangan awam tidak perlu setia kepada kerajaan – tetapi hanya kepada Negara dan yang di – Pertuan Agong – dengan tujuan supaya perkhidmatan tetap dan tegak di atas prinsip. Biar apa dan siapa pun menjadi tidak menjadi hal kerana mereka tidak di benarkan berubah dan meminda perlembagaan sesuka hati. Ini semua diperkuatkan dengan penubuhan suruhanjaya perkhidmatan yamg disebut di atas tadi.

Pelantikan, kenaikan pangkat dan tindakan disiplin kesemuanya dijalankan melalui undang-undang dan peraturan perkhidmatan yang jelas dan tetap. Dengan amalan perkhidmatan melalui kontrak sejak era Mahathir itu, apa yang dibina sejak zaman pentadbiran British – yang sebenarnya menjadi kekuatan dan punca kestabilan  – kian terhakis.

Hari ini perkhidmatan awam dianggotai oleh lebih satu juta orang. Suku juta terdiri daripada angkatan tentera dan pasukan polis. Amalan menyambung khidmat secara kontrak lama kelamaan, selain menghakis kedudukan berkecuali perkhidmatan, akan mengkompromikan kualiti dan profesionalisme kakitangan awam kita.

Saya tidak terfikir Barisan Nasional akan menghentikan amalan itu kerana ia terbukti menguntungkan kedudukan mereka yang makin kritikal. Apakah Pakatan Rakyat bersedia untuk membuat perubahan dan mengembalikan perkhidmatn awam kepada kedudukan asal mereka? Apa pun yang mereka akan lakukan Pakatan perlu sedar bahawa mereka sudah berjanji untuk menjunjung perlembagaan dan ini termasuk dan peranan sebenar perkhidmatan awam.

*** Profesor Dr Abdul Aziz Bari (Mengajar undang-undang di UIAM Gombak).***

sumber : Sinar Harian, 27 Julai 2009

Instituti Masjid Dan Peranan Pendakwah Terhadapnya

Pendahuluan

Persepsi sesetengah individu Islam di negara ini terhadap institusi masjid agak terbatas. Pada mereka fungsi masjid hanyalah sebagai tempat ibadat semata-mata. Semua urusan ibadat perlu disempurnakan di masjid sedangkan perancangan dan kegiatan hidup yang lain difikirkan tidak wajar dibereskan di tempat itu.

Kecenderungan pemikiran sedemikian mempunyai implikasi bukan sahaja terhadap masjid sebagai satu institusi unggul dalam Islam, malah dalam menentukan maju mundur ummah. Budaya yang menganggap masjid hanya sebagai tempat menunaikan solat perlu dikikis dengan segera dan masyarakat perlu ditanam dengan semangat baru bagi mencari erti sebenar pembinaan sebuah masjid. Usaha-usaha juga perlu dijalankan bagi menarik masyarakat Islam untuk mengunjungi masjid-masjid.

Masyarakat perlu memahami bahawa masjid adalah rumah Allah yang suci, yang mempunyai taraf dan kedudukan paling istimewa di sisi Allah S.W.T. dan Rasul-Nya. Masjid sebagai pusat ibadat, pusat pengembangan ilmu dan penyebaran dakwah Islamiah, di samping menjadi pusat kebajikan dan perpaduan umat Islam setempat.

Continue reading